![Divan Edebiyatı ve Büyük Osmanlı ÅŸairi Fuzûlî'den seçme beyitler]()# Fuzûlî Beyitler 1 [Beyitler](/divan-siiri/fuzuli/beyitler) 13 Kasım 2011 **Fuzûlî Divanından** seçme beyitler. Her ne kadar büyük ÅŸair Fuzûlî’nin her birisi birbirinden güzel ÅŸiirlerinden beyitler seçmek neredeyse imkansız dahi olsa, haddimiz olmadan bir kısmını diÄŸerlerinden ayırdık. Buraya almadıklarımızın bunlardan geri kalır yanı yok. Okuyan dostlar bilirler… Günümüz Türkçesiyle daha iyi anlaşılabilmesine yardımcı olabileceÄŸi düşünülerek çeviriler açıklamasız, kısa ve öz tutulmaya çalışılmıştır. Bu ÅŸiirlerin **dînî, tasavvufî, ilmî** bilgi desteÄŸiyle okunduÄŸunda daha iyi anlaşılacağı zaten biliniyor olsa da biz bunu bir kez daha hatırlatalım. *C. Güner Gük* —————- **Ravzâ-i kûyunda tapmıştır Fuzûlî bir makâm Kim ana cennet kuÅŸu yetmez bin ıl uçmaÄŸ ilen** Sevgilinin bulunduÄŸu yerin bahçesinde öyle bir makam buldum ki cennet kuÅŸu bile bin yıl uçsa oraya ulaÅŸamaz. ————————————– **Kan yaÅŸ döküp yanında döner âteÅŸin kebâb Ma’şûka benzer âteÅŸ ü âşık kebâb ana** Kanlı yaÅŸlar dökerek ateÅŸin yanında döner kebap. AteÅŸ sevgiliye benzer, aşıksa kebap ona. ————————————– **Nakd-i ömrün bir sanem aÅŸkında sarf ettin tamâm Ey Fuzûlî âh eger senden sorulsa bu hisâb** Ömrünün varını put gibi güzel bir sevgilinin aÅŸkı uÄŸruna harcayıp bitirdin. Ey Fuzûlî, yarın senden bunun hesabı sorulursa vay haline. ————————————– **Ey Fuzûlî bunca kim tuttun nihân hâl-i dilin Âkibet fehm etti el çâk-i giribânın görüp** Ey Fuzûlî! Gönlündeki derdi o kadar gizledin ama Sonunda herkes anladı yakanın yırtığını görüp ————————————– **AÅŸka ta düştün Fuzûlî çekmedin dünyâ gamın Bil ki kayd-i aÅŸk imiÅŸ dâm-i ta’alluktan necât** AÅŸka düştün de Fuzûlî çekmedin dünya gamını Bil ki aÅŸka baÄŸlanmakmış dünya bağından kurtuluÅŸ ————————————– **Giriftâr-i gam-i aÅŸk olalı âzâde-i dehrim Gam-i aÅŸka beni bundan beter yâ Rab giriftâr et** AÅŸk derdine tutulalı zamanın en özgürü benim AÅŸk derdine beni yâ Rab bundan daha çok düşür ————————————– **Ey esîr-i dâim-i gam bir gûşe-i mey-hâne tut Tutma zühhâdın muhâlif pendini peymâne tut** Ey an be an derde düşen bir meyhane köşesi tut Tutma zâhidlerin öğüdünü ÅŸarap ÅŸiÅŸesi tut ————————————– **Her zebân bir tîgdir gûyâ Züleyhâ katline Yûsuf’u almakda ehl-i aÅŸk bâzâr eylegeç** Her dil sanki bir kılıç Züleyhâ’yı öldürür Yûsuf’u almaya âşıklar pazarlık eyledikçe ————————————– **Nâle vü zârın Fuzûlî hoÅŸ gelir ol gül-ruha Açılır gül gönlü bülbül nâle vü zâr eylegeç** AÄŸlayıp inlemen Fuzûlî o gül yanaklıya hoÅŸ gelir Açılır gülün gönlü bülbül feryâd eyledikçe ————————————– **Battı encüm çıktı gün yâ bir esîr-i âşktır Dökdü dürr-i eÅŸk çekti âh-i âteÅŸ-bâr subh** Battı yıldızlar doÄŸdu güneÅŸ herhalde aÅŸka tutulmuÅŸ ki Gözyaşı incilerini döküp ateÅŸler saçan bir âh çekti sabah ————————————– **Geceler encüm sayarım subha dek Ey ÅŸeb-i hecrin bana yevmü’l-hisâb** Geceler yıldız sayarım sabaha dek Ey ayrılığının gecesi bana hesap günü olan ————————————– **Yâr su’âl etse ki hâlin nedir Hasta Fuzûlî ne verirsin cevâb** ————————————– **Hüsnün oldukça füzun aÅŸk ehli artuk zâr olur Hüsn ne mikdâr olursa aÅŸk ol mikdâr olur** GüzelliÄŸin arttıkça aşıklar daha çok aÄŸlar Güzellik ne kadarsa aÅŸk da olur o kadar ————————————– **Benden Fuzûlî isteme eş’âr-i medh ü zem Ben âşıkım hemiÅŸe sözüm âşıkânedir** Benden boÅŸuna isteme övgü yergi ÅŸiiri Ben âşıkım dâimâ sözüm âşıkânedir ————————————– **DeÄŸil bi-hûde ger yaÄŸsa felekten başıma taÅŸlar Binâsın tîşe-i âhımla virân ettiÄŸimdendir** BoÅŸuna deÄŸil felekten (gökten) taÅŸlar yaÄŸsa başıma Ahımın baltasıyla binasını yerle bir ettiÄŸimdendir ————————————– **Sana ey ÅŸuh-i sengîn-dil demen büt niÅŸe kim büt hem Egerçi seng-dildir böyle bî-dâd ü sitem kılmaz** Sana ey taÅŸ kalpli güzel put demem ki put bile TaÅŸ gönüllü de olsa böyle zulm edip acı çektirmez ————————————– **Gönülde bin gamım vardır ki pinhân eylemek olmaz Bu hem bir gam ki il ta’nından efgân eylemek olmaz** Gönülde bin gamım var gizleyemem ne yapsam Bu hem öyle bir gam ki figan etmem taÅŸlansam ————————————– **Ey Fuzûlî dehr hâlin şâh-i gülden kıl kıyâs Kim verip evvel tecemmül sonra üryan eylemiÅŸ** Anla dünyanın halini Fuzûlî gül dalından Önce güzellikler verip sonra çıplak bırakmış ————————————– **Âciz olmuÅŸ yıkmaÄŸa ahiyle kûhu Kûh-ken N’eylesin miskin anun aÅŸkı hem ol mikdâr imiÅŸ** Âciz olmuÅŸ ahıyla delememiÅŸ dağı Ferhad N’eylesin zavallı aÅŸkı ancak o kadar imiÅŸ ————————————– **Gam-i hecrdir ki artar eseriyle aÅŸk zevki Galat eylemiÅŸ Fuzûlî ki visâle talib olmuÅŸ** Ayrılığın gamı ki artırır aÅŸk zevkini Hata etmiÅŸ Fuzûlî kavuÅŸmayı istemiÅŸ ————————————– **Vasl eyyâmı revan yâre fidâ eylemedin Ey Fuzûlî gam-i hicrân ile çıksın cânın** KavuÅŸtuÄŸun günlerde yare feda etmedin Ey Fuzûlî ayrılık derdiyle çıksın canın ————————————– **N’oldu getirmedin ele sad-pâre gönlümü Vehm eyledin mi el kese bu ÅŸiÅŸe pâresi** **Senden hemiÅŸe tir-i beladır gelen bana Böyle olur mu âşık u ma’şukun aresi** **Ey söyleyen Fuzûlî’ye aÅŸk içre sabr kıl Söyle bu merhem ile kimin bitti yâresi** – – – – – – – Neden bin parça gönlüme bir el atmadın Korktun mu elini keser diye bu cam parçası Senden bana her an gelen bela okudur Böyle mi olur sevenle sevilenin arası Ey Fuzûlî’ye aÅŸk içinde sabr öğütleyen Söyle bu merhemle kimin geçti yarası ————————————– **Yetti ol gâyete za’fım ki çeker tasvîrim Her zaman dâ’ire-i hayrete bin nakkâşı** Yalnızlık, dertler, çile, terk etmiÅŸlik ve aÅŸktan öyle zayıf düştüm ki, inceliÄŸim her an binlerce ressamı hayretler içinde bırakır. (Büyüteçle zor görülebilen incelikte çizgiler çeken minyatür ressamlarını düşünün. Ä°ÅŸte onlar bile inceliÄŸim karşısında hayretlere düşer.) ————————————– **Penbe-i merhem-i daÄŸ içre nihandır bedenim Diri oldukça libâsım budur ölsem kefenim** Yaramın merheminin beziyle örtülmüştür bedenim YaÅŸarken budur elbisem öldüğümde de kefenim ————————————– **Beyâna yetmeÄŸe derd ü gamım fesâneleri Zebânım âteÅŸ-i dilden çıkan zebâne yeter** Gam ve derdimi anlatmaya yetmezse dilim Gönlümün ateÅŸinden çıkan alevler yeter ————————————– **Çâkler cismimde tîğ-i aÅŸktan ayb etmeniz Kim cünûn gül-zârının bunlar gül-i handânıdır** AÅŸk kılıcının yarası bedenimde ayıplama Ki delilik bahçesinin bunlar açılmış gülüdür ————————————– **Fuzûlî câm-i mey terkin kılıp zühd ile takvâdan Kamu dânâya rûşendir bu kim nâ-danlığım vardır** Zühd ile takva ile ÅŸarap kadehini terk ettim Bilenlerin hepsi bilir çok akılsızlığım vardır ————————————– **Bunca kim kûh-sıfat başıma taÅŸlar urulur Dîde-i bahtım uyanmaz ne ağır yuhuludur** Bunca zaman daÄŸ gibi başıma taÅŸlar vurulur Bahtımın gözü açılmaz ne ağır uykuludur ————————————– **Adını hâcı koyup Haccâc andan yahşıdır Bahs ile hacce giden çöllerde ser-gerdân olur** Adını hacı koysa da Haccâc ondan hayırlıdır GösteriÅŸle hacca giden çöl yollarında kaybolur ————————————– **Sormanız ol meh ile hâl-i dilim Tanrı için Bileli anı özüm bilmezem Allâh bilir** Sormayın sevgiliyle halimi Tanrı için Onu bileli kendimi bilmem Allah bilir ————————————– **Fakih-i medrese ma’zûrdur inkâr-i aÅŸk etse Yok özge ilmine inkârımız bu ilme câhildir** ————————————– **Tabîbâ kılmışım teÅŸhis derd-i aÅŸktır derdim Alâmet âh-i serd ü rûy-i zerd ü eÅŸk-i âlimdir** AÅŸk derdidir derdim teÅŸhis ettim ey tabip SoÄŸuk nefesim, sarı benzim, kanlı gözyaşım belirtisidir ————————————– **AÅŸk aybını bilübsen hüner ey zâhid-i gâfil Hünerin aybdır ammâ dediÄŸin ayb hünerdir** AÅŸkı ayıplamayı hüner bilirsin ey gafil zahit Hünerin ayıptır ammâ dediÄŸin ayıp hünerdir ————————————– **Derim ahvâlimi cânâna kılam arz velî Görebilmem özümü anda ki cânan görünür** Halimi sevgiliye anlatayım derim ama Göremem kendimi o an ki sevgili görünür ————————————– **AÅŸktan bir dem ten-i sûzânı dûr etmez felek Veh nice fanûsdur ÅŸem’i hevâdan saklamaz** Bir an olsun yanan bedenimi aÅŸktan uzak tutmaz felek. Eyvah, bu nasıl fanustur, mumu havadan saklamaz. (Hevâ: Hava, aÅŸk, aÅŸk havası, aÅŸk hevesi) ————————————– **Eylerim bî-hod fîgan gördükçe kûyun itlerin Âşnâ derd-i nihânın âşnâdan saklamaz** Kendimden geçip figan ederim çevreni mesken tutmuÅŸ itleri gördükçe. Tanıdık tanıdıktan gizli derdini saklamaz. ————————————– **Sana ey ÅŸuh-i sengîn-dil demen büt niÅŸe kim büt hem Egerçi seng-dildir böyle bî-dâd ü sitem kılmaz** Sana ey taÅŸ kalpli güzel put demem ki put bile TaÅŸ kalpli olsa dahi böyle zulmedip acı çektirmez ————————————– **Ne müşkil derd olursa bulunur âlemde dermânı Ne müşkil derd imiÅŸ aÅŸkın ki dermân eylemek olmaz** ————————————– **Du’âlar eylerim benden yana bir dem güzâr etmez Ne çâre sihr ile servi hırâmân eylemek olmaz** Onca dualar ederim bir kez yanımdan geçmez Ne yazık ki sihir ile servi yürütmek olmaz ————————————– **Dedim uÅŸÅŸakâ cevr etme dedi ol hûblar şâhı Siyâset olmayınca aÅŸk mülkinde nizâm olmaz** Dedim aşıkları üzme dedi o güzeller ÅŸahı Siyaset olmazsa aÅŸk ülkesinde düzen olmaz ————————————– **Hublar mihrâb-i ebrûsuna meyl etmez fakih Ölse kâfirdir müselmanlar ana kılman namaz** Güzellerin kaşının mihrabına eÄŸilmez fakih (Ä°slam hukuku bilgini) Ölse kâfirdir müslümanlar ona kılmayın namaz ————————————– **Mukim-i kûy-i derd eyler beni âh-i ciÄŸer-sûzum Bu aheng-i melâl-efzâya bundan yeÄŸ makâm olmaz** Yürekleri yakan ahım beni dert mahallesine yerleÅŸtirip orada bir makam verir. Bu sıkıntı artıran ahenge bundan iyi makam olmaz. Fuzûlî, ciÄŸer-sûz, melâl-efzâ gibi mûsıkî makamlarını çaÄŸrıştıran ama aslında var olmayan makamlar sayıp bir yandan nükte yaparken bir yandan da **“derdim öyle bir dert ki, anlatacak makam yok”** demeye getiriyor. ————————————– **Fenâ mülküne çok azm etme ey dil çekme zahmet kim Bu tedbîr ile def’-i derd-i hicrân eylemek olmaz** Yokluk alemine gitmeye boÅŸ yere zahmet çekme ey gönül Bu tedbîr ile ayrılık derdini gidermek olmaz ————————————– **Ham-ı ebrû-yi müşgînin görürse zâhid-i kec-bîn Dahi kâmet sücûd-i gûşe-i mihrâba ham kılmaz** Misk kokan kaşını görürse ÅŸaşı görüşlü zahid Daha mihraba karşı durup secde için eÄŸilmez ————————————– **Sanır zâhid özün hâlî hayâlinden galattır bu Bu hayrân olduÄŸundandır ki hayrân olduÄŸun bilmez** Zahid senin hayalini kurmaz sanır kendini Hayran olduÄŸundandır hayrân olduÄŸunu bilmez ————————————– **Zühdden geçmez Fuzûlî eylemez terk-i riyâ Pend çok verdim iÅŸitmez ârsızdır ârsız** ————————————– **Fakr imiÅŸ fakr Fuzûlî ÅŸeref-i ehl-i vücûd Özüne eyleme hem-dem fukarâdan gayrı** Varlık ehlinin ÅŸerefi yoksullukmuÅŸ yoksulluk Kendine dost edinme fukaradan baÅŸkasını ————————————– **Gönül verdim fenâ vü fakra terk-i i’tibâr ettim Bi-hamdi’llâh ki âhir küfrüm imâna deÄŸÅŸirdim** YokluÄŸa ve yoksulluÄŸa gönül verip itibarı terk ettim Allah’a hamdolsun ki sonunda küfrümü imana çevirdim ————————————– **TaÅŸa çekmiÅŸ halk için Ferhâd Şîrin suretin Arz kılmış halka mahbûbun aceb bî-‘âr imiÅŸ** Halk için Åžirin’in resmini taÅŸa kazımış Ferhad Sevgilisini halka sunmuÅŸ meÄŸer ne utanmaz imiÅŸ ————————————– **Âciz olmuÅŸ yıkmaÄŸa ahiyle kûhu Kûh-ken N’eylesin miskin anun aÅŸkı hem ol mikdâr imiÅŸ** Ahıyla daÄŸları delmeye Ferhad’ın gücü yetmemiÅŸ Ne etsin zavallı onun aÅŸkı da o kadarmış ————————————– **DeÄŸil takvadan etsem bade terkin vehmim andandır Ki izhâr eyleyem halk içre aÅŸkın nâ-gehan ser-hoÅŸ** Takvadan deÄŸil ÅŸarabı terk etmem korkum odur ki AÅŸkını söylerim herkesin içinde olursam sarhoÅŸ ————————————– **Fuzûlî gayr ile halvet meÄŸer bezm etmiÅŸ ol gül-ruh Rakîb-i kec-revi gördüm bu gün bârî yaman ser-hoÅŸ** Ellerle baÅŸbaÅŸa meÄŸer meclis kurmuÅŸ o gül yanaklı EÄŸri gidiÅŸli rakibi gördüm bugün gene yaman sarhoÅŸ ————————————– **Ferâhım görüp cefâsın hasenata dâhil eyler Ne melek kim ol perînin ameline kâtib olmuÅŸ** O perinin amelini, yapıp ettiklerini yazmakla görevlendirilen melek benim ferahladığımı, içimin açıldığını görünce ettiÄŸi zulmü, kötülüğü, çektirdiÄŸi acıyı sevaba, iyilik hanesine yazar. ————————————– **Mahrem olmaz rindler bezminde mey nûş etmeyen Ey Fuzûlî çek ayaÄŸ ol bezmden ya çek ayaÄŸ** Sırları bilmez sûfîler meclisinde ÅŸarap içmeyen Ya çek ayağını o meclisten ya bir kadeh de sen çek ————————————– **Bana zulm-i sarîh ol kâfir eyler kimse men’etmez Fuzûlî küfr ola mı ger desem yoktur müselmanlığ** Bana o kâfir açıkça zulmeder kimse dur demez Fuzûlî küfür olur mu yoktur desem müslümanlık ————————————– **Çekme zahmet çek elin tedbîr-i derdimden tabîb Kim deÄŸil sen bildiÄŸin ben çektiÄŸim bîmârlığ** Zahmet çekme elini çek derdimin çaresinden tabib Benim çektiÄŸim hastalık senin bildiÄŸin gibi deÄŸil ————————————– **Mihnet-i aÅŸk ey dil âsandır diye çok urma lâf AÅŸk bir yüktür ki ham bulmuÅŸ anun altında Kâf** AÅŸk derdi kolaydır diye konuÅŸup durma ey gönül AÅŸk öyle bir yüktür ki altında Kaf’ın beli bükülür 1. Âlemin etrafını çepeçevre sardığı söylenen efsanevi Kaf dağı, âlemin yaratılmasına sebep olan aÅŸktan öyle iki büklüm olmuÅŸtur. 2. Eski yazıyla ya da Arap alfabesiyle “AÅŸk” yazıldığında en sondaki “Kaf” harfi beli bükülmüş ÅŸekilde en altta kalır. ————————————– **Şâhdır hüsn bisâtında bu gün ol gül-ruh Ey Fuzûlî men-i âvâre sürülmüş beydak** Bugün güzellik satrancında ÅŸahtır o gül yanaklı Zavallı ben de Fuzûlî sürülmüş piyon Eski ÅŸairlerimizin çoÄŸunda olduÄŸu gibi büyük Fuzûlî yine bu beytinde de söz ustalığında ulaÅŸtığı inceliÄŸi ve mertebeyi gösteriyor. Åžah satrançta bir taÅŸ olduÄŸu gibi aynı zamanda sevgiliyi tanımlamakta kullanılan bir kelimedir. Bisat, saha, alan, meydan, satranç tahtası gibi anlamlar içeriyor. Güzellik meydanının ÅŸahı, yani güzellikte ondan üstünü bulunmayan gül yanaklı sevgili, aÅŸktan yaratılmış bu alemin tek sultanı. Gülyanaklı, gül-ruh derken aynı zamanda satrançta bir hamle olan ve bugün rok diye adlandırdığımız hareketin Farsçası ruh. Ben de boÅŸ yere, fuzuli olarak, bir hedef gütmeksizin sürülmüş başıboÅŸ piyon. Ademle birlikte insanoÄŸlunun sürülmüş-kovulmuÅŸluÄŸuna da bir gönderme var. O günden beri insanoÄŸlu yeryüzünde sevgilinin özlemiyle avare gezer. Adem yeryüzüne sürülür Bu dünya hayatı oyundur Oyun tahtası sonunda dürülür C. G. G. ————————————– **Bana maksûd terk-i aÅŸk idi veh kim beni hüsnün Olup gün günden efzun kıldı gün günden beter âşık** Maksadım aÅŸkı terk etmekti eyvah ki güzelliÄŸin Günden güne arttı da günden güne daha beter aşık etti beni ————————————– **Der ü divârına güstâh yüz sürmüş diye gerdûn Yüzünü geceler sürter yere tâ subh meh-tâbın** Felek kapına duvarına küstahça yüz sürmüş diye Ayın yüzünü geceler sabaha kadar yere sürter ————————————– **Fuzûlî gamze-i merdüm-küşünden iltifât ister Sanır kim iltifatı rahm olur kurbâna kassâbın** Fuzûlî (boÅŸ yere) can alıcı bakışından iltifat ister Sanır ki kasabın kurbana iltifatı merhamet olur ————————————– **Gelir ol serv-i sehi ey gül ü lâle açılın V’ey meh ü mihr çıkın kudrete nezzâre kılın** Gelir o fidan boylu servi ey gül ve lale açılın Ve ey ay ve güneÅŸ çıkın ihtiÅŸama bir bakın ————————————– **Eylemen ey dil ü can hancer-i müjganına meyl Bilirim n’olduÄŸun âhir gelin andan kesilin** KirpiÄŸinin hançerine meyletmeyin ey gönül ve can Sonunda n’olduÄŸunu bilirim gelin ondan kesilin ————————————– **Ey Fuzûlî kadimiz kıldı felek ham ya’ni Vaktidir çıkmaÄŸa dünyâ kapısından eÄŸilin** Ey Fuzûlî belimizi büktü felek yani Vaktidir çıkmanın dünyâ kapısından eÄŸilin ————————————– **Dehenin derdime dermân dediler cânânın Bildiler derdimi yoktur dediler dermânın** Sevgilinin aÄŸzını derdime derman dediler Bildiler de derdimi yok buna derman dediler ————————————– **Fuzûlîî’ni ayaktan saldı bâr-i mihnet-i aÅŸkın Niçin tutmazsın ey kâfir elini bir müselmânın** AÅŸkının derdinin yükü dizimin bağını çözdü Niçin tutmazsın ey kâfir elini bir müslümanın ————————————– **Göz yumup âlemden isterdim açam ruhsârına Cânım aldın göz yumup açınca mühlet vermedin** Her ÅŸeye gözümü kapayıp yanağına açmak istiyordum ki Göz açıp kapayıncaya kadar canımı aldın mühlet vermedin ————————————– **Ey Fuzûlî öldün efgân etmedin rahmet sana Rahm kıldın halka efgânınla zahmet vermedin** ————————————– **Tanımaz oldu beni ta’ne eden ehl-i riyâ Şükr kim hâlimi ey aÅŸk diÄŸer-gûn ettin** Tanımaz oldu beni kınayan riyakarlar Şükür ki ey aÅŸk halimi deÄŸiÅŸtirdin ————————————– **Dâğ-i hicrânın odun benzetmek olmaz dûzaha Olmasın kâfir esir-i dâğ-i hicrânın senin** Ayrılığının ateÅŸini benzetemem cehenneme Ä°stemem kafir bile ayrılığının derdine düşmesin ————————————– **Ey Fuzûlî öyle kim bîmâr-i derd-i aÅŸksan Yok durur ölmekten özge hiç dermânın senin** Ey Fuzûlî madem ki aÅŸk derdinin hastasısın Yoktur ölmekten baÅŸka hiç dermânın senin ————————————– **Râz-i aÅŸkın halktan kılmak nihan mümkin deÄŸil Âşıkın ol vechden âlemde rüsvâdır senin** AÅŸkının sırrını halktan saklamak mümkün deÄŸil Âşıkın o yüzden âlemde rüsvâdır senin ————————————– **Mâh-i nev olmuÅŸ kaşın sevdâsının ser-geÅŸtesi Åžehrden ÅŸehre gezer âvâreler tek mâh ü sâl** Yeni ay kaşının sevdasının delisi olmuÅŸ da Ay demez yıl demez ÅŸehir ÅŸehir gezer avareler gibi ————————————– **Severim zâhidi kim gûşe-i mihrâbı sever Ham-i ebrûna rakîbim olup olmaz mâ’il** Severim zahidi ki mihrap köşesini sever Rakibim olup kaşının yayına meyletmez ————————————– **Deli dersem n’ola uşşâkına gül-çihrelerin Özünü göz göre odlara salar mı âkil** Gül yüzlülerin aşıklarına deli desem yeridir Aklı olan göz göre göre kendini ateÅŸe atar mı ————————————– **Ey Fuzûlî yanarım kim ne için ol yüzü gül Bana yanar od olur özgeye ÅŸem’-i mahfil** Ey Fuzûlî yanarım ki ne için o gül yüzlü Bana yakan ateÅŸ olur ellerin meclisine mum ————————————– **Ey Fuzûlî hûblar zikr-i cemâliyle hoÅŸum Şükr kim kesb etmiÅŸim âlemde bir zikr-i cemîl** ————————————– **Câna bastım gonce veÅŸ peykânını ey tâze gül Dözmek için hecrine düzdüm demirden bir gönül** Canıma bastım gonca gibi oklarını ey tâze gül Ayrılığına dayanmak için ördüm demirden bir gönül ————————————– **N’ola dersem kadr ile efzun Mesihâ’dan seni Yer ve gök mizân olup fark olmuÅŸ ağırdan yünül** Senin kıymetin Ä°sâ’dan çoktur desem ÅŸaşırma Yer ve gök terazi olup ağır hafif belli olmuÅŸ ————————————– **Hâsılın evvel gâm-i cânândır âhir terk-i cân Bu imiÅŸ kısmet Fuzûlî hâh aÄŸla hâh gül** ————————————– **Nûrunu mâh mihr-i ruhundan alır müdâm Ä°nkâr ederse ÅŸehr güvâhım durur tamâm** Ay ışığını yanağının güneÅŸinden alır Ä°nkar ederse ÅŸehrin tamamı ÅŸahidimdir ————————————– **Zevk istersen Fuzûlî terk-i dünyâ kıl ki ben Bulmadım bir zevk bundan gayrı tâ dünyâdeyim** Zevk istersen Fuzûlî dünyâyı terk et ki ben Bulmadım bundan baÅŸka zevk dünyaya geldiÄŸimden beri ————————————– **Rûz-i hicrândır sevin ey murg-i rûhum kim bu gün Bu kafesten ben seni elbette âzâd eylerim** Ayrılık günüdür sevin ey ruh kuÅŸum ki bugün Bu kafesten ben seni elbette âzâd ederim ————————————– **Ä°ncimen her nice kim aÄŸyâr bi-dâd eylese Yâr cevriyçin gönül bi-dâda mu’tâd eylerim** Gocunmam her ne kadar eller zulüm etse de Sevgilinin çektireceÄŸi acıya gönlümü alıştırırım ————————————– **BilmiÅŸim bulman visâlin lik bu ümmîd ile Gâh gâh öz hâtır-i nâ-şâdımı şâd eylerim** Bilirim asla kavuÅŸamam fakat bu ümit ile Ara sıra dertli gönlümü sevindiririm ————————————– **Åžem-i şâm-i firkatim subh-i visâli n’eylerim Tapmışım yanmakta bir hâl özge hâli n’eylerim** Ayrılık gecesi mumuyum kavuÅŸma sabahını n’eylerim BulmuÅŸum yanmakta bir hal baÅŸka hali n’eylerim ————————————– **Yok aceb ger mâle raÄŸbet mülke kılman iltifât Ben gedâ-yi kûy-i aÅŸkım mülk ü mâli n’eylerim** Åžaşırma etmezsem mala raÄŸbet mülke iltifat AÅŸk köyünün dilencisiyim malı mülkü n’eylerim ————————————– **Ä°htimâl-i hecr teÅŸvîşine deÄŸmez zevk-i vasl Vasl kim var anda hicrân ihtimâli n’eylerim** Ayrılık ihtimaliyle sıkıntıya girmeye deÄŸmez kavuÅŸma zevki İçinde ayrılık ihtimali olan kavuÅŸmayı n’eylerim ————————————– **Sen Fuzûlî kıl kemâl-i akl kesbin yoksa ben Kâmil-i aÅŸkım dahi özge kemâl-i n’eylerim** ————————————– **Gör ten-i uryân ile ahvâlimi hicran günü Var imiÅŸ rûz-i kıyâmet kılma inkâr ey hakîm** Ayrılık günü çıplak halimi gör de Ä°nkar etme varmış kıyamet günü de ————————————– **Ayrı bilmiÅŸsin Fuzûlî mescidi meyhâneden Sehv imiÅŸ ol kim seni biz ehl-i irfân bilmiÅŸiz** ————————————– **Ey Fuzûlî dâğ-i hicran ile yanmış gönlümü Lâle-zâr açsaydı seyr-i lâle-zâr etmez m’idim** Ey Fuzûlî! Ayrılık ateÅŸiyle yanıp kırmızı laleler gibi yaralar açılmış gönlümü lale bahçesi açsaydı gidip de orada gezintiye çıkmaz mıydım. ————————————– **Hûblar âşıka meyl etmediÄŸin bilse idim Özümü aÅŸk ile rüsvâ-yi cihân etmez idim** Güzellerin aşığa meyletmediÄŸini bilseydim Kendimi aÅŸk ile dünyaya rezil etmezdim ————————————– **Muhâlif devrden gül-gûn ÅŸarâbı kana deÄŸÅŸirdim Sürûdun çeng ü ûdun nâle vü efgâne deÄŸÅŸirdim** Kara talihimden gül renkli ÅŸarabı kanla deÄŸiÅŸtirdim Çeng ve udun naÄŸmesini feryat ve figanla deÄŸiÅŸtirdim ————————————– **Nikâb-i sûret hâl eyledim hûn-i ciÄŸer seylin Ayan rüsvâlığı derd ü gam-i pinhâna deÄŸÅŸirdim** CiÄŸer kanı selini bedenime örtü yaptım Açık olan rezilliÄŸi gizli gamla deÄŸiÅŸtirdim ————————————– **Ey Fuzûlî reviÅŸ-i akl melûl etti beni Sehv kıldım ki cünun derdine dermân ettim** Ey Fuzûlî aklın tuttuÄŸu yol beni bezdirdi Hata ettim ki delilik derdinin ilacını içtim ————————————– **Dil ki bir dil-bere ser-menzil idi âhım ile Yele verdim adını taht-i Süleymân ettim** ————————————– **AÅŸk terki dil ü candan görünürdü müşkil Terk-i aÅŸk eyle dedin terk-i dil ü cân ettim** ————————————– **Sebze tek kıldı Fuzûlî çıkarıp eÅŸk ayân Ten gubârında okun her nice pinhân ettim** Topraktan olma bedenimde okunu ne kadar sakladıysam da, gözyaşım bitki gibi onu orataya çıkardı. ————————————– **Fuzûlî şâh-bâz-i evc-i istiÄŸna iken bilmen Ne sehv ettim ki bu vîrâne deyri âşyân ettim** ————————————– **Feryâd ki ber vermedin bî-dâddan özge Göz yaşı ilen beslediÄŸim turfa nihâlim** Feryâd ki meyve vermedin zulümden baÅŸka Göz yaşıyla beslediÄŸim taze fidanım ————————————– **Sınmış müje tek halk gözünden akıtır yaÅŸ Nezzâre-i za’f-i beden-i mûy-misâlim** ————————————– **Sâki gam-i devrân ile gâyet melûlum Bir câm-i ferah-bahÅŸ ile def eyle melâlim** ————————————– **TutuÅŸtu gam odundan şâd gördüğün gönlüm Mukayyed oldu ol âzâd gördüğün gönlüm** **Getirdi acz görüp aÅŸk müşkül olduÄŸunu Kamu hünerlerin üstâd gördüğün gönlüm** ————————————– **Cânı cânan dilemiÅŸ vermemek olmaz ey dil Ne nizâ eyleyelim ol ne senindir ne benim** Sevgili can istemiÅŸ vermemek olmaz ey gönül ÇekiÅŸmeye gerek yok o ne senindir ne benim ————————————– **Vermegil zâhid bana korku cehennemden sakın Cennetimdir ârızı zülfü durur dâmım benim** Zahit sakın beni cehennem ile korkutma Saçı tuzağım yanağı cennetimdir benim ————————————– **Ey Fuzûlî der ü dîvâra gamım yazmaktan Şâhid-i hâl-i dilimdir der ü dîvâr benim** ————————————– **Her habâb-i eÅŸkime bir aks salmış peykerim Şâh-i mülk-i mihnetim tutmuÅŸ cihânı leÅŸkerim** \* \* \* Söz ustalığı bakımından mükemmel bir beyit. Kabaca tercümesi şöyle: Gözyaşımın kabarcıklarının her birinde yüzümün bir yansıması, aksi, resmi çıkmış. Ben dert ülkesinin padiÅŸahıyım, askerlerim dünyayı ele geçirmiÅŸ. Yani ki, Çalkantıdan ya da baÅŸka nedenlerden suyun üstünde oluÅŸan kabarcıklara şöyle bir eÄŸilip baktığımızı varsayalım. Gerçekten de her bir kabarcığın üstünde kendi yüzümüzün bir yansımasını görürüz. Ä°ÅŸte gözyaşı seli de öyle bir coÅŸmuÅŸ, köpürmüş ki, büyük Fuzûlî kabarcıkların her birinde kendi yüzünün yansımasını görmüş. Peki cihânı tutacak kadar sel halinde göyaşını kim dökebilir. Tabi ki ancak dert ülkesinin padiÅŸahı. Hani “Ben bu alemin kralıyım!” derler ya, onun gibi. Tahta yeni çıkan ya da bir ülkeyi ele geçiren padiÅŸahın yaptığı ilk iÅŸlerden biri ne olabilir? Kendi adıyla, üstünde kendi resmi olan yepyeni gümüş paralar basmak. PadiÅŸah bu yeni paraları en çok kime dağıtır? Askerlerine. O zamanlar zorunlu askerlik yok, hepsi ÅŸimdiki Amerikan askeri gibi paralı. Bu askerler de padiÅŸahın hükmünün geçtiÄŸi, yani onun olan topraklarda bu paraları harcarlar ve böylece padiÅŸahın parası ülkenin her yanına dağılır. Dünyanın dörtte üçünün deniz olduÄŸunu ve denizin dalgalarının bir an bile ara vermeden köpükler, kabarcıklar meydana getirdiÄŸini gözümüzün önünde canlandıralım. Karalardaki suları da buna eklersek denizleri, karaları tutacak kadar coÅŸkun sel halinde gözyaşı döken dert ülkesinin padiÅŸahının köpük gibi parıldayan gümüş paralar harcayan askerlerinin dünyayı nasıl ele geçirdiÄŸini daha iyi anlayabiliriz. Åžairin gözyaşını aÅŸktan döktüğünü, yeryüzündeki aÄŸaçların kalem, denizlerin de mürekkep olsa aÅŸkı anlatamayacağını hatırlayalım bu arada… C. Güner Gük ————————————– **Ehl-i kadrim yanalı aÅŸk oduna pervâne veÅŸ Sürme-i çeÅŸm eylemiÅŸler ÅŸem’ler hâkisterim** Kadri yüce biriyim yanalı aÅŸk ateÅŸine pervâne gibi Gözlerine sürme diye çekmiÅŸler mumlar külümü ————————————– “Adam uçmuÅŸ!” dedikleri bu olsa gerek: **AÅŸk ser-gerdânıyım gögsümde bin bin daÄŸlar Bir sipihr-i sâ’irim sâbit cemi’i ahterim** Sevgilinin oklarının açtığı göğsümdeki yüz binlerce yarayla aÅŸktan başım dönmüş dolanır dururum. Bu halimle ben sanki gezinip duran bambaÅŸka bir galaksiyim, yıldızlarım da yerlerinde sabit duruyor. ————————————– **ÇeÅŸm târ-i cismime düzmüştü eÅŸkim gevherin Âh kim çerh üzmüş ol târı dağılmış gevherim** Gözüm ip gibi incelmiÅŸ bedenime dizmiÅŸti gözyaşı incilerimi. Âh ki felek koparmış o ipi dağılmış incilerim. (Gökte dolanıp duranları yıldız sanmayın demek istiyor.) ————————————– Mükemmel bir beyit!.. **Düşmezem gönlüne ya’ni olubam öyle za’if Derd-i aÅŸkınla ki gözgüde görünmez eserim** ————————————– Mükemmel bir beyit daha!.. **Ey hoÅŸ ol şâm ki bî-hod gidem ol kûya vü subh N’eyledim anda deyu gayrdan alam haberim** ————————————– **Gam-i nihânımı eyler Fuzûlî ellere fâş Ä°yen’ azabdayım nâle vü figânımdan** Gizli derdimi Fuzûlî ellere açtı Çok acı çekiyorum feryat ve figânımdan ————————————– **Budur farkı gönül mahÅŸer gününün rûz-i hicrândan Ki ol can dönderir cisme bu cismin ayırır cândan** ————————————– **Sipihrin fâriÄŸim vaslında mâh ü âf-tâbından Garaz ıyd-i visâlindir bu ay ü gün hisâbından** ————————————– **GüneÅŸ levhi deÄŸil gökte ÅŸu’â üstünde zerrin hatt Felek almış eline bir varak hüsnün kitâbından** Gökte altın yaldızlı yazı gibi parıldayan güneÅŸ levhası deÄŸil. Felek eline güzelliÄŸinin kitabından bir sayfa almış sadece. ————————————– **DeÄŸirmen dâne için çizginir bî-hûde devr etmez Mücerredsin gönül vehm etme çerhin inkılâbından** DeÄŸirmen tane için dolanır boÅŸ yere dönmez Sen bir tanesin gönül korkma feleÄŸin dönüşünden ————————————– **Kimi hüş-yâr görsen sen ana sun câmı ey sâkî Bi-hamdi’llâh Fuzûlî mesttir vahdet ÅŸarâbından** Kimi ayık görürsen ona sun kadehi ey sâkî Allah’a hamdolsun ben sarhoÅŸum vahdet ÅŸarâbından ————————————– **Fuzûlî’den melâmet ihtirâzın isteyen gûyâ DeÄŸil vâkıf dil-i sûzan ü çeÅŸm-i eÅŸk bârından** Fuzûlî’nin rüsvalıktan sakınmasını isteyen sanki Haberi yok tutuÅŸmuÅŸ gönlüyle yaÅŸ akıtan gözünden ————————————– **Deme zâhid ki terk et sîm-ber bütler temâşâsın Beni kim kurtarır Tanrı sataÅŸtırmış belâlardan** Gümüş bedenli putlar gibi güzellere bakma deme bana zahit. Tanrı’nın beni düşürdüğü belalardan kim kurtarabilir ki. ————————————– **Felekde mihr zâil yâr gâfil ömr müsta’cil Nedir tedbir bilmen cana yetdim bî-vefâlardan** Felekte güneÅŸ batıyor, hayatta bir sevgi yok, sevgili benden habersiz, ömürse kısa. Ne yapsam bilmiyorum canıma yetti bu vefasızlardan. ————————————– **Vücûdum ney kimi sûrâh sûrâh olsa âh etmem Mahabbetten dem urdum incimek olmaz cefâlardan** ————————————– **Fuzûlî nâzeninler görsen izhâr-i niyâz eyle Terahhum umsa ayb olmaz gedâlar pâd-şâlardan** ————————————– **Yere düşmez her ne ok kim atsa ol ebrû-kemân** **Gün ÅŸu’a’iyle anın çok farkı var ey âs-mân** O yay kaÅŸlı (sevgilinin) attığı hiçbir ok yere düşmez (o kadar çok aşığı var ki, mutlaka birine deÄŸer). Ey gökyüzü, sen ok gibi fırlattığın güneÅŸ ışığıyla onu bir mi sandın. (Hani güneÅŸin ışığı dünyanın ancak yarısına vurur ve diÄŸer yarısındaki yerlerde de ara ara gölge olur ya!) ————————————– **Gerd-i rehin ey eÅŸk yudun çeÅŸm-i terimden** **Terk-i edep ettin n’ola düşsen nazerimden** Yolunun tozunu ey gözyaşı sildin ıslak gözümden Edebi terk ettin elbette düşersin gözümden ————————————– **Her bâde ki sensiz içerim bezm-i belâda** **Hûn-âb olur elbette çıkar dîdelerimden** Sensiz içtiÄŸim her kadeh belâ meclisinde Kanlı yaÅŸ olur elbette çıkar gözlerimden ————————————– **TaÅŸlara dögüb başımı rüsvâ gezer oldum** **Ey akl kaçıp kurtulagör derd-i serimden** TaÅŸlara vurup başımı rüsvâ gezer oldum Ey akıl kaç da kurtul başımın derdinden ————————————– **Nice kim efgânımı ey mâh iÅŸittin geceler** **Demedin bir gece kimdir bunca efgân eyleyen** ————————————– **Yâr dün çekmiÅŸti katlim kasdine tîğ-i cefâ** **Yetmesin maksûduna yâ Rab peşîman eyleyen** Sevgili dün beni öldürmek için cefa kılıcını çekmiÅŸti. Yâ Rabbî muradına ermesin onu piÅŸman edip bundan vazgeçiren. ————————————– **AÅŸk derdiyle olur âşık mizâcı müstakîm** **Düşmenimdir dostlar bu derde derman eyleyen** ————————————– **Derd-i hicran nâ-tüvân etmiÅŸ Fuzûlî hasteni** **Yok mudur yâ Rab devâ-yi derd-i hicrân eyleyen** ————————————– **Şâh-i mülk-i mihnetim hayl ü sipâhım derd ü gam** **Hayl-i bî-hadd ü sipâh-i bî-şümârımdan sakın** Dert ülkesinin padiÅŸahıyım atlı ve yaya askerlerim dert ve gam. Sınırsız atlı askerim ve sayısız yaya askerimden sakın. ————————————– **Ey Fuzûlî hansı mahbûbu ki sevsen rahmi var** **Kıl hazer ancak benim bî-rahm yârımdan sakın** ————————————– **Benim çâk-i giribânım görüp ayb eylemez ol kim** **Görür ser-mest çıkdıkça anun çâk-i giribânın** O güzelin sarhoÅŸ gibi kendinden geçmiÅŸ halde yakası açık çıkıp dolaÅŸtığını gören, benim yakamın yırtığını görse de artık beni ayıplamaz. ————————————– **Görüp mühlik benim çevremde bahr-i aÅŸk tuÄŸyanın** **Kaçıp bir daÄŸa çıkmış Kuh-ken kurtarmaÄŸa cânın** Benim çevremde aÅŸk denizinin helak edici köpürüşünü gören Ferhad canını kurtarmak için kaçıp bir daÄŸa çıkmış. ————————————– **Gözüm merdümleri çoktan kılarlar da’vî-i aÅŸkın** **Ne hâcet yaÅŸların sormak anarlar Nûh tûfânın** Gözbebeklerim çoktandır güderler aÅŸk davasını Ne gerek yaÅŸlarını sormaya anarlar Nuh tufanını ————————————– **KurutmuÅŸ gâliba ÅŸevk odu Ferhâd’ın gözü yaşın** **Ki ger aksaydı lâ’l eylerdi bî-ÅŸek Bî-sütun taşın** KurutmuÅŸ galiba aÅŸk ateÅŸi Ferhad’ın gözyaşını EÄŸer aksaydı elbet lâl ederdi daÄŸların taşını ————————————– **Demen göz yaşı ile def’ olur aÅŸk âteÅŸi tenden** **Bu od her yere düşse fark kılmaz kurusun yaşın** ————————————– **Fuzûlî bâde-hârı düzâhî der halk hayrânım** **Ki Hak niçin salıptır cennete mey-hâne evbâşın** ————————————– **Güller açıldı Fuzûlî yakalar çâk edüben** **Gel tutalım mey ü mahbub ile sahra eteÄŸin** ————————————– **TaÅŸ bağırlı olmasaydı Bî-sütun Ferhâd için** **Su yerine gözlerinden akıdırdı seyl-i hûn** ————————————– **Ey gören bin daÄŸ ile sabr ü sebâtım eyleme** **Nisbetim Ferhâd’a kim bir daÄŸ ile olmuÅŸ zebûn** ————————————– **Eger çıksaydı derdin cismden derdim ki cândır bu** **Ne hâcet derdini yeÄŸdir demek cândan ayândır bu** ————————————– **Cihana kaddin ile kâkülünden fitneler düşmüş** **Kıyâmet ibdidâsı fitne-i âhir zamandır bu** ————————————– **Dediler bî-haberler bâğ-i cennet kûyuna benzer** **Haber verdi bana andan gelen âdem yalandır bu** ————————————– **Fuzûlî kıldı feryâd ü figanın tîre gerdûnu** **Henûz ol mâh sormaz kim ne feryâd ü figandır bu** ————————————– **Dün demiÅŸsin ki Fuzûlî bana kurbân olsun** **Sana kurbân olayım yine ne ihsandır bu** ————————————– **Nedir dedim ruh-i sâfında aks-i merdüm-i çeÅŸmim** **Dedi gelmiÅŸ gemiyle Rûm’a derya kat’edip Hindû** ————————————– **Fuzûlî ayrı düştük yârdan sabr etmeÄŸe yer yok** **Düşüp sahrâya efgân edelim sen ayru ben ayru** ————————————– **Rahm et ey ÅŸeh dil-i derviÅŸ çeken âhlara** **Ki gedâ âhı eser eyler ulu şâhlara** ————————————– **Ey Fuzûlî vera’ ehli reh-i mescid tutmuÅŸ** **Sen reh-i mey-kede tut uyma bu güm-râhlara** ————————————– **Melâmet oduna yandın Fuzûlî çık bu âlemden** **Terahhum kıl revâ görme ki âlem oduna yane** ————————————– **Ey Fuzûlî kime sûz-i dilimi ÅŸerh edeyim** **Yok benim kimi yanan âteÅŸ-i hicrân içre** ————————————– **Ey Fuzûlî bende râhat koymadı ÅŸeydâ gönül** **Ä°sterim ki kurtulam andan verem bir dil-bere** Bu deli gönül bana rahat yüzü göstermiyor. En iyisi bir güzele vereyim de kurtulayım ondan. ————————————– **Ey habâb-i eÅŸk nâ-yâb et ten-i üryanımı** **Kim bu rüsvâ perdemi çâk etti sırrım kıldı fâş** Ey gözyaşı kabarcığı ört çıplak bedenimi Ki bu rüsva perdemi yırttı sırrımı ortaya döktü ————————————– **Ârızın görse felek mihr bırakmaz aye** **Zerre zerre kılar anı bırakır sahrâye** Felek yanağını görse(ydi) güneÅŸin ışığını aya vurdurmak yerine onu zerre zerre parçalayıp çöle bırakır(dı). ————————————– **BulduÄŸu yerde hasedden gün urur sâyene tîğ** **Ki refîk olmaya sen mâh-i melek-simâye** GüneÅŸ kıskandığından bulduÄŸu yerde gölgene kılıç vurur. Böylelikle sen melek yüzlü ay gibi güzele yoldaÅŸ olmasın ister. ————————————– **Yâr salmazsa Fuzûlî sana meylin ne acep** **Nice meyl etmek olur sen kimi bir rüsvâye** ————————————– **Bilmezem hâlin hayâlin kanda tasvir eyleyem** **Dâğdan bir yer ten ü cânımda hâlî kalmadı** Her an hayalini kurduÄŸum beninin resmini nereye çizeyim bilmiyorum. Ne canımda ne de bedenimde yaradan boÅŸ bir yer kalmadı. ————————————– **Ey hoÅŸ ol ser-mest kim gönlünde zevk u ÅŸevkten** **Âhiret endîşesi dünyâ hayâli kalmadı** Ne mutlu o sarhoÅŸa ki gönlünde zevk ve ÅŸevkten Âhiret korkusu ve dünyâ hayâli kalmadı ————————————– **Râh-i aÅŸk içre bana ancak fenâ maksûd idi** **Şükr kim maksûda yettim intizârım kalmadı** AÅŸk yolunda benim maksadım ancak yok olmaktı Şükür ki hedefe vardım bir beklentim kalmadı ————————————– **Ey Fuzûlî il kamu aÄŸyârım oldu yâr için** **Sûz-i dilden gayrı bir dil-sûz yârım kalmadı** Ey Fuzûlî bütün herkes bana el oldu sevgili için Gönlümün ateÅŸinden baÅŸka gönlü yanan bir dostum kalmadı ————————————– **Hansı büttür bilmezem imânımı gâret kılan** **Sende îman yok ki sen aldın diyem imânımı** Hangi puttur bilmiyorum imanımı yaÄŸmalayan Sende îman yok ki sen aldın desem imânımı ————————————– **Ey Fuzûlî câne yetmiÅŸti gönülden şükr kim** **BaÄŸladım bir dil-bere kurtardım andan cânımı** ————————————– **DeÄŸildim ben sana mâ’il sen ettin aklımı zâ’il** **Bana ta’n eyleyen gâfil seni görgeç utanmaz mı** ————————————– **Candan geçeli buldum râhat gam-i âlemden** **HoÅŸ hikmetle buldum ol derde bu dermânı** ————————————– **Verse can yetmese cânâne Fuzûlî ne aceb** **Her kiÅŸi kim sever öz cânı için cânânı** ————————————– **Bize çün kadr bulunmaz çıkalım dünyâdan** **Müşteri yok nice bir bekleyelim bâzârı** ————————————– **Yok özünden haberi kim ki gelir dünyâya** **Bezmden taÅŸra komaz pir-i muÄŸan hüş-yârı** ————————————– **Geçer nâlem felekten ham kadimni çenge benzetmen** **Ki çıkmaz perdeden çengin sadâ-yi nâle vü zârı** ————————————– **Fuzûlî’ni dehânın hayreti bir derde salmış kim** **Ne pinhân etmeÄŸi mümkindir ol derdin ne izhârı** AÄŸzına duyduÄŸum hayranlıkla öyle bir derde düştüm ki Ne gizlemek mümkündür o derdi ne de açmak ————————————– **Yâr kılmazsa bana cevr ü cefâdan gayrı** **Ben ana eylemezem mihr ü vefâdan gayrı** ————————————– **Ey diyen gayre gönül verme hanı bende gönül** **Ser-i zülfünde olan bahtı karadan gayrı** ————————————– **Ney-i bezm-i gamım ey âh ne bulsan yele ver** **Oda yanmış kuru cismimde hevâdan gayrı** ————————————– **Yetti bî-kesliÄŸim ol gâyete kim çevremde** **Kimse yok çizgine gird-âb-i belâdan gayrı** KimsesizliÄŸim öyle bir hal aldı ki çevremde Kimse kalmadı dönen bela girdabından baÅŸka ————————————– **Ne yanar kimse bana âteÅŸ-i dilden özge** **Ne açar kimse kapım bâd-i sabâdan gayrı** ————————————– **Bezm-i aÅŸk içre Fuzûlî nice âh eylemeyem** **Ne temettu’ bulunur neyde sadâdan gayrı** ————————————– **Öğünür dîde ki hayrânım ezelden yüzüne** **Oldu ma’lûm bu lâfında ki çoktur yaşı** ————————————– **EÅŸk-i lâ’lim reh-i aÅŸkında tutuptur eteÄŸim** **Korkuluktur nice salıp gidelim yoldaşı** Kanlı gözyaşım aÅŸkının yolunda eteÄŸimi tutmuÅŸ Korkulacak yerdir nasıl bırakıp gidelim yoldaşı ————————————– **Kesti ben ÅŸifteden ehl-i selâmet yolunu** **Bes ki etrâfıma cem’ oldu melâmet taşı** ————————————– **Ey Fuzûlî ne belâ okları kim gelse bana** **Sebeb ol kaÅŸları yanın gözüdür yâ kaşı** ————————————– **TereÅŸÅŸuh kabrimin taşından etmiÅŸ çeÅŸmimin yaşı** **Hayâl eyler gören kim lâ’ldendir kabrimin taşı** Mezarımın taşından sızmış gözümün yaşı Gören yakuttandır sanır mezarımın taşı ————————————– **N’ola gird-âb-i gam dersem men-i ser-geÅŸte dünyâya** **Sanır kim çizginir âlem kimin kim çizginir başı** ————————————– **Fuzûlî’ni reh-i aÅŸkında eÅŸk ü âh eder rüsvâ** **Belâdır her kimin bir yolda gammâz olsa yoldaşı** ————————————– **Yetirdi âhımı gerdûna ol büt gör ne kâfirdir** **Demez kim gökte âhım incide nâ-geh Mesihâ’yı** ————————————– **Çekersin ey musavvir sûretin ol meh-veÅŸin ammâ** **Ne mümkindir murâdınca çekilmek kaÅŸları yayı** ————————————– **Görünmez yâr halk eÅŸkim temâşasına cem’ olmuÅŸ** **Eger nâ-geh görünse ol perî gel gör temâşayı** Sevgiliyi göremediÄŸimden döktüğüm gözyaşını seyretmek için halk toplanmış. EÄŸer o peri (sevgili) ansızın görünse sen o zaman seyre bak! ————————————– **Tutup kuÅŸlar başımda âşyan feryâde gelmiÅŸler** **Çık ey âhım odu bir dem başımdan sav bu gavgâyı** ————————————– **Bıraktı hâke hüsnün âf-tâb-i âlem-ârâyı** **Götürdü yer yüzünden mu’ciz-i lâ’lin Mesihâ’yı** ————————————– **Ä°ki gözden revân etmiÅŸ siriÅŸkim kâmetin ÅŸevki** **Asâ-yi mu’cizi gör kim iki bölmüş bu deryâyı** ————————————– **Yâ nebî kılma Fuzûlî’ni kapından mahrûm** **Afv kıl var ise der-gâhda terk-i edebi** ————————————– **Vermeyen cânın sana bulmaz hayât-i câvidan** **Zinde-i câvid ana derler ki kurbandır sana** Sana canını vermeyen ölümsüzlük bulamaz Ölümsüz ancak sana kurban olana derler ————————————– **Hevâdan kâkülündür deprenen yâ riÅŸte-i cândır** **Ki her dem çizginip başına ister ola kurbânın** Havadan (aÅŸktan) kıpırdaÅŸan saçın mı yoksa her an başına dolanıp kurbanın olmak isteyen can damarım mı?.. ————————————– **Dün demiÅŸsin ki Fuzûlî bana kurbân olsun** **Sana kurbân olayım yine ne ihsandır bu** ————————————– **Ey ecel can tama’ın kılma Fuzûlî’den kim** **Bir kemân-ebrûya çoktan anı kurbân etti** ————————————– **Yer tutam derdi gönül nâle ile kûyunda** **Yetmedi bir yere her nice ki efgân etti** AÄŸlamakla yakınlarında bir yer tutayım derdi gönül Ne kadar efgan ettiyse de bir yere varamadı ————————————– **Anun tek kim periÅŸanlık ziyâsın artırır ÅŸem’in** **Bana cevrin ziyâd olmak sana meylim füzûn etti** Sanki mumun eridikçe ışığının artması gibi Bana zulmün çoÄŸaldıkça sana meylim de arttı ————————————– **HoÅŸdur irmek ol beden vaslına pirâhen kimi** **Geh el öpmek âstin tek geh ayaÄŸ dâmen kimi** Ne hoÅŸtur kavuÅŸmak o bedene gömlek gibi Gâh kol olup el öpmek gâh ayak etek gibi ————————————– **Bu çemen gül-ruhlarına derd-i dil kılmaz eser** **Yüz dilin var ise hâmûş ol gönül sûsen kimi** Bu bahçenin gül yanaklılarına gönül derdi tesir etmez Yüz dilin varsa da gönül sessiz ol süsen gibi ————————————– **Dâmenin doldursa gerdun dürr ile dök ebr tek** **Dürr için telh etme kâmın bahr-i ter-dâmen kimi** Felek eteÄŸini inciyle doldursa dök bulut gibi Ä°nci için bozma aÄŸzının tadını eteÄŸi ıslak deniz gibi ————————————– **Bahrlar seyr eylesen mutlak ter olmaz dâmenin** **Ger hevâ-yi aÅŸk ile memlü isen yelken kimi** Denizler dolaÅŸsan asla eteÄŸin ıslanmaz Gönlün aÅŸk havasıyla doluysa yelken gibi ————————————– **Tâ ki servim basa başım üzre gâhi bir kadem** **Ey musavvir reh-güzârı üzre çek timsâlimi** Servim başımın üstüne ayağını bassın diye Ey ressam onun yolunun üstüne çiz resmimi ![close popup button]() × ![close popup button]() ×[![Fuzûlî Twitler Kitap - Cerrah Güner Fuzûlî - Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları...]( "Fuzûlî Twitler Kitap - Cerrah Güner Fuzûlî - Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları...")](https://www.kitapyurdu.com/kitap/fuzuli-twitler/665374.html "Fuzûlî Twitler Kitap - Cerrah Güner Fuzûlî - Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları...") ### Fuzûlî Twitler Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları... \- Cerrah Güner Fuzûlî [Kitabı Ä°ncele](https://www.kitapyurdu.com/kitap/fuzuli-twitler/665374.html "Fuzûlî Twitler Kitap - Cerrah Güner Fuzûlî - Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları...")