![Bir karar bir giriÅŸim]()# Bir karar bir giriÅŸim 24 May 2021 Bir karar verdim. Bir giriÅŸimde bulundum. Fakat bunu yapmadan önce bir hayli düşündüm, vicdan muhasebesi yaptım. Türkiye'de pek rastlamasam da bu yaptığımın dünyada pek çok örneÄŸi var. Tabi bir ÅŸeyi baÅŸkaları da yapıyor diye onu yapmak ille de doÄŸru demek deÄŸildir. Onu da düşündüm. Bunun için bir de çalışma yaptım. Önce giriÅŸimimin ne olduÄŸunu söyleyip, daha sonra neden bu kararı verdiÄŸimi ve nasıl bu noktaya geldiÄŸimi özetin de özeti ÅŸeklinde anlatmak istiyorum. Kararım ve giriÅŸimim ÅŸu: Uzun zaman önce, yazdıklarımı bir yerde toplayıp insanların da okuyup deÄŸerlendirmesine sunmak üzere ücretsiz bir **WordPress** blogu kurmuÅŸtum. Ticareti bile para kazanmak için yapmamış biri olarak burada para kazanmak aklımın ucundan bile geçmedi. Hem alt alan adı hem de barındırma (hosting) ücretsiz olan bu sistem oldukça faydalı olsa da, sitenizin tasarımında ve iÅŸleyiÅŸinde daha fazla kontrol ve deÄŸiÅŸiklik istiyorsanız bunlar elbette sınırlı. Ben de yeni bir alan adı aldım, bir hayli uÄŸraşıp her bakımdan tamamen kontrolü bana ait bir site yaptım ve oradaki içeriÄŸi buraya taşıdım. Profesyonelce yaptığım iÅŸlerden biri de **grafikerlik ve internet sitesi yapımı** bu arada. Kısmet olursa bundan sonra yazdığım ÅŸeyleri burada yayınlamak istiyorum. Fakat bu sefer bir fark var. Siteyi ziyaret edenler, yazıları okuyup takdir edenler dilerlerse iÅŸin devamlılığı için bağış yapabilecek, destek olabilecekler. DediÄŸim gibi bunun yabancı ülkelerde çok örneÄŸi var. Neden bu kararı aldığımı, hangi aÅŸamalardan sonra buna yöneldiÄŸimi, yazının devamını okuyunca anlayacağınızı düşünüyorum. ### Devlete baÅŸvurular Türkiye'de öyle ÅŸeyler oluyor ki, bir zamandan beri öyle devam ettirilip normalleÅŸtirildiÄŸi için insanlar olan biten her ÅŸeyi normal zannediyor, bunun dışında doÄŸrular ya da ihtimaller olabileceÄŸini akıllarına bile getiremiyorlar. Ä°nsanlarla sohbet ederken bunlardan bazılarını anlattığımda hayretler içinde kalıp hak verdiklerini ve daha önce hiç böyle düşünmediklerini söylediklerini çok gördüm. Bunlardan biri ve sanırım en önemlisi eÄŸitim sistemi. Sistemde olan saçmalıkları, yanlışları insanların normal hatta doÄŸru gördüklerini gözlemlemek insana bunun doÄŸrusunu anlatıp düzeltmeye çalışmakla sorumluymuÅŸ hissi veriyor. Belki **Almanya**'dan ailece temelli dönüş yapıp liseye baÅŸladığım **80**'lerin baÅŸlarından beri Türkiye'de eÄŸitim sistemi ve yanlışlıkları, insanlar ve toplum üzerindeki etkilerini düşünüyorum. 1980'lerin baÅŸlarındaki bir akımla biz de ailece Türkiye'ye temelli döndük ve ben **83**'te **Adana Erkek Lisesinde** liseye baÅŸladım. Birinci sınıftayken yani baÅŸladığımın ilk yılı, temelli dönüş yapan çocuklar ve gençler üzerinde araÅŸtırma yapmak maksadıyla Almanya'dan bir grup öğretmen geldi ve çok büyük nüfuslu okulumuzda tamamı Almanya'dan gelen öğrencilerden olan sınıfımızı toplayıp sohbet ettiler. Sohbetin sonlarına doÄŸru kadın öğretmenlerin sorduÄŸu bir soru hiç aklımdan çıkmadı. Dediler ki: **"Neden kadın öğretmenleriniz bu kadar çok makyaj yapıyor?"** Uzatmayayım, belki fırsat buldukça daha baÅŸka ÅŸeyleri de yazarım. Velhasıl yıllarca bu düşünceler ve sorular hep aklımdaydı. Bundan belki yirmi sene kadar önce, **"EÄŸitim Sistemimizde Geri Kalmışlıklar"** ÅŸeklinde bir baÅŸlık atıp, ne var ne yok bir yazıyla anlatayım ki insanlar duyup yanlışları görsün, böylece hatalar düzeltilip doÄŸrusu yapılsın diye düşündüm. 20-25 ayrı konuyu her biri bir paragrafta anlatmak üzere paragraf paragraf yazmaktı niyetim. Fakat daha ilk konuya ve paragrafa baÅŸlayınca fark ettim ki hem bu hem de diÄŸer konular birer paragrafla anlatılacak ÅŸeyler deÄŸil. Her birisi için çalışma yapılması, veriler toplanması, okullara gidip öğrencilerle, ailelerle, öğretmenlerle görüşülmesi, raporlar hazırlanıp incelenmesi gerekir. Anladım ki bu benim ÅŸu anki imkan ve ÅŸartlarımla yapabileceÄŸim bir ÅŸey deÄŸil. Uzun zaman böyle geçti ve ben sohbet ederken insanlara anlatmamın dışında, bu yazıları yazamadım. Ä°nsanlarla sohbet edip anlatmak güzel ama iÅŸe yaraması, faydalı olması, düzeltilebilmesi için devleti yönetenleri bilgilendirmek gerekir. Ãœstelik bahsettiÄŸim konular çok önemli olmalarına raÄŸmen bugüne kadar hiç ele alınmadı, araÅŸtırılmadı, yazılmadı. Öyleyse devlet yetkilileri bunları mutlaka ciddiye alıp deÄŸerlendirecektir diye düşünüp **Milli EÄŸitim Bakanlığına** yazdım. Ayrıntılarına girmeyeyim, internetten **BÄ°MER**'e yazdım, **ALO 150**'yi aradım, **Antalya Ä°l Milli EÄŸitim Müdürlüğüne** gittim, telefon açtım, iadeli taahhütlü mektup gönderdim, faks çektim... Bunlardan ne birine cevap aldım ne de yüz yüze görüşmek için bir yetkiliye ulaÅŸabildim. Sonunda ancak sahtekar bir **Ä°l Milli EÄŸitim ARGE Müdürüyle** görüşebildim ki onu anlatmak ayrı bir macera olacağı için ayrıntıya girmiyorum. Kısaca söylüyorum, bu baÅŸvuru ve çabalar neticesinde ve sayesinde anladım ki bizim devlet düzenimiz iyi bir ÅŸey yapmak üzerine deÄŸil, iyinin üstünü örtüp kötüyü yapmak üzerine kurulmuÅŸ ve devletin önde gelen yöneticileri bunun farkında, bilerek iÅŸin içinde. ### Gazetelere baÅŸvurular Gazetelerin öneminin henüz tamamen ortadan kalkmadığı ve benim de günlük gazete okuduÄŸum zamanlarda köşe yazarlarına, gazetelere bir takım fikirler ya da olaylarla ilgili yazılar yazıp gönderdim. Bu yazıların belki de tamamını bazen noktasına virgülüne dokunmadan yazarlar köşelerine almışlardı. Fakat yazacağım ve söyleyeceÄŸim ÅŸeyler biriktikçe birikince, bunları köşe yazarlarına gönderip deÄŸerlendirmelerini beklemek yerine kendim yazmamın daha uygun olacağını düşündüm. Bunun için gazetelere ve genel yayın yönetmenlerine **"SöyleyeceÄŸim çok önemli ÅŸeyler olduÄŸunu, bunların bugüne kadar hiç yazılıp söylenmediÄŸini, belli bir yaşı yaÅŸamış, yetiÅŸmiÅŸ ve tecrübeler edinmiÅŸ eÄŸitimli biri olduÄŸumu, para ya da isim yapma peÅŸinde olmayıp bir takım ÅŸeyleri toplum ve ülke yararına insanlara duyurmak istediÄŸimi, ciddiyetimi anlamalarını beklediÄŸimi, iÅŸ iÅŸten geçtikten sonra yazmanın bir deÄŸeri olmayacağını"** yazıp örnek yazılar ve konular da gönderdim. Onlara da telefon açtım, mektup gönderdim, email yazdım. Gene bunların da bir ikisinin formalite cevabı dışında çoÄŸu cevap bile vermedi. (Nihayet bu siteyi bu ÅŸekilde kurma kararından önce iki gazeteye yazıp son bir kez giriÅŸimde bulundum, onlar da cevap vermedi. Ve bu siteyi bu ÅŸekilde kurmak da bundan sonra aklıma geldi. Bu zamana kadar böyle bir ÅŸeyi yapmayı hiç düşünmemiÅŸtim.) En sonunda **Milat Gazetesinden** bir yetkiliyle görüşebildim. Telefonlaşıp yazışarak yazıları nasıl göndereceÄŸim hususunda bilgilendirdiler. Nihayet toplum ve ülke için hayati öneme sahip fakat hiç dile getirilmemiÅŸ konuları ulusal bir gazetede yazabilecektim. Bir arkadaşın iÅŸyerinde (düşük sayılabilecek) vasat bir maaÅŸla grafiker olarak çalışıyordum. Kazandığım parayla kiramı zar zor ödeyebiliyor, ailemi kıt kanaat geçindirebiliyordum. Öyle ki, birkaç hafta çalışmasam kiramı ödeyemez, geçinemezdim. Orada çalışmaya devam etsem de mutlaka yazmam gerektiÄŸini düşündüğüm ÅŸeyleri yazamazdım. Zaten yıllardır duyurmak istediÄŸim konular olduÄŸundan, daha rahat yazabilmek için iÅŸi bıraktım. Gazete yetkilisi herhangi bir ücretten söz etmedi. Para için yazdığım düşünülmesin diye ben de ayıp bularak ücretle ilgili bir ÅŸey sormadım. Koskoca gazete! Ufak tefek de olsa bir ÅŸeyler öderdi nasıl olsa. Böylece baÅŸladım yazmaya. Eski notlar, yeni araÅŸtırmalar derken, 2-2,5 ay boyunca ne gönderdiysem yayınladılar. Hem online hem de basılı olarak. Tabi bu arada geçim sıkıntısı sıkıştırmaya baÅŸladı. Bir süre bekledim belki bilgilendirirler diye ama sonunda baktım olmayacak ben aradım. Ä°ÅŸi gücü bıraktım, oldukça zaman alıyor ve gönderdiklerim yayınlanıyor, herhangi bir ödeme yapmayacak mısınız diye sordum. Bugüne kadar hiçbir yazara ücret ödemediklerini, hatta kendilerine kaç yıldır sürekli yazı gönderen tanınmış biri olduÄŸunu, sorduÄŸu halde ona bile herhangi bir ücret ödenmediÄŸini söylediler. Ancak orada çalışan çaycının falan maaşını ödeyebiliyorlarmış. Onlara yazı gönderenler kendilerini tanıtmak için ya da gönüllü olarak gönderiyorlarmış, belki ileride isim yapıp daha büyük gazetelerde yazabilirlermiÅŸ ve saire. Halbuki yazmaya baÅŸlamadan önce ÅŸu kadar satış yapıyoruz, devletin ilan verdiÄŸi gazetelerden biriyiz falan diye övünüyorlardı. Bu maceraya ÅŸunu eklemezsem eksik kalır. Bugüne kadar ilk defa o sıralar, baÅŸyazar olarak transfer ettikleri ya da anlaÅŸtıkları **Serdar Arseven**'e ücret ödemiÅŸler. Burada da mesele böylece anlaşılmış oldu. Buradaki hayal kırıklığım yazdıklarım yayınlandığı halde herhangi bir ücret ödenmemesinden çok, yıllardır duyurmaya çalıştığım konuların kıymetinin hiç anlaşılmamış, deÄŸerinin bilinmemiÅŸ olmasıydı. Yani gazetecilikten maksat toplumu aydınlatacak bilgilerin sunulup deÄŸerlendirilmesi deÄŸil, bir ÅŸekilde gazetedeki boÅŸluÄŸun doldurulması, iÅŸlerin yürütülmesiydi. Medya, genel yayın yönetmenleri, gazeteler, köşe yazarlarıyla ilgili maceramdan da aynı devlete yaptığım baÅŸvurularda olduÄŸu gibi anladım ki, bu alanda da yozlaÅŸma ve çürüme almış başını yürümüş, tahmin ettiklerimizin çok ötesine geçmiÅŸ. Bu kısmın sonuna ÅŸunu eklemek istiyorum: **Medya düşmanımız!** Düşmanın en tehlikelisi ise dost gibi yaklaÅŸandır. Mesela firmalar bir takım karanlık güçlerle irtibatlı olup damacana sularımıza zehirli, zararlı maddeler katsa bu düşmanlık hatta savaÅŸ sebebi bile sayılır öyle deÄŸil mi? Ä°ÅŸte medya da toplumumuzda ve insanımızda zihinleri, kalpleri ve ruhları yıllarca bu ÅŸekilde zehirledi ve zehirlemeye devam ediyor. ### Uzatmadan sonuç Belki yirmi yıldan beri yazmayı planladığım bir kitap var. Adı belli, konular belli ve yıllardır daha sonra genişçe yazarım diye baÅŸlıklar halinde oraya buraya yazdığım birikmiÅŸ notlar var. Fakat takdir edersiniz ki derli toplu yazabilmek için kira derdiniz, geçim sıkıntınız olmaması lazım. Sakince zamanınızı araÅŸtırmaya ve bu iÅŸe ayırabilmelisiniz. Ä°ÅŸte ben o imkan ve ortamı maalesef yıllardır oluÅŸturamadım ya da bulamadım. Yaşım da bir hayli ilerledi ve bundan sonra bu imkanları elde edebilir miyim bilmiyorum. Diyelim ki projem olan kitabı çok önceden bitirmiÅŸ olsaydım ve tutulsa da bundan gelir elde etseydim, yazdıklarım için gene insanlardan para almış olacaktım. Åžimdi bu sitede okuyucular destek olurlarsa hem ara ara yazdıklarımla kitabımı günden güne tamamlarım, hem de bugün devletin ve medyanın üstünü örttüğü hakikatleri ve konuları bir yandan insanlara duyurmuÅŸ olurum. Bu yaptığım için beni eleÅŸtirenler olabilir. Onlara ÅŸunu söylemek istiyorum: Ä°nsanların yaptıkları ÅŸeyleri eleÅŸtirip ben olsam böyle yapmazdım, şöyle yapmazdım, ÅŸunu yapardım, ÅŸu ÅŸekilde davranırdım demeyin çünkü siz o insanın yerinde deÄŸilsiniz, onun başına gelen sizin başınıza gelmedi. Hatta öyle ki, kötü iÅŸ yapanları bile eleÅŸtirirken temkinli olmak lazım. Bilirsiniz, insanın kınadığı ÅŸeyin başına gelmesi hayli muhtemeldir. Bir de şöyle düşünelim! Medyanın bugünkü yozlaÅŸmışlığı ortadayken kim hem medyadan ücret alıp hem de özgürce doÄŸruları yazabilir ki? Fakat burada insanlar destek olurlarsa bunlar zaten büyük ihtimalle bu katkılarından dolayı herhangi bir maddi sıkıntıya girmeyecek, iyi bir ÅŸeye destek olmanın sevincini ve huzurunu yaÅŸayacaklar, ben de herhangi bir baskı ve kısıtlamaya maruz kalmadan rahatça çalışabileceÄŸim. Gene de bu yaptığımdan rahatsız olup eleÅŸtirmeyi düşünenler varsa beni takibi bırakabilirler. Haber verirlerse ben de onları takipten çıkarım. Medya toplumu belli bir programa göre yönlendiriyor, gerçekleri gizliyor ve tamamı böyle. Artık birilerinin olan bitenleri gerçek haliyle halka söylemesi, anlatabilmesi, yazabilmesi lazım. Medyada kendilerine yazma, konuÅŸma fırsatı verilenler bunlardan haberdar olsa bile medyadaki bu bozuk düzeni halka anlatamazlar. Burada anlattığım bazı ÅŸeyler insanlara yanlış yapmışım gibi gelebilir. Fakat ÅŸimdi yanlış gibi görünen ÅŸeylerle geçmiÅŸte ben iÅŸin doÄŸrusunu öğrenmiÅŸ oldum. DoÄŸrusunu bilmeden yaptığın hata sana doÄŸruyu öğretiyorsa, hata deÄŸil doÄŸrudur. DoÄŸrusunu öğrendikten sonra yaparsan hata olur. DoÄŸruluk arayan doÄŸru insanların destekleriyle bu iÅŸi yürütüp insanlara doÄŸru bilgiyi ulaÅŸtırmaya çalışmaktan da ÅŸeref duyarım. Åžunu da ilave edeyim ki, ben burada herkesin hoÅŸuna gidecek ÅŸeyler yazmak istemiyorum. Ä°yi ve doÄŸru insanların hoÅŸuna gidecek ÅŸeyler yazmak istiyorum. Ä°yi ve doÄŸrular da zaten iyi ve doÄŸrulardan hoÅŸlanır. Ayrıca hangi iÅŸin neye yol açacağını da bilmeyebilirsiniz. Ben burada iyi bir düşünce, maksat ve niyetle bu iÅŸe giriÅŸiyorum. AÄŸlayan ÅŸeyhin hikâyesi bu konuda ufuk açıcı bir fikir verebilir: Zamanın ulu ÅŸeyhlerinden biri halvetteyken bir mürit odasına girdi. Baktı ki ÅŸeyh aÄŸlıyor. Mürit **"Åžeyhim neden aÄŸlıyorsun?"** dedi. Åžeyh **"Açlıktan aÄŸlıyorum."** dedi. Mürit **"Bu nasıl iÅŸ? Koskoca ÅŸeyh sabretmek varken açlıktan aÄŸlar mıymış?"** dedi. Åžeyh **"Mürit sus! Allah'ın bana açlık vermesinden muradının benim aÄŸlamam olduÄŸunu bilmiyor musun?"** dedi. EÄŸer yeterli ilgi ve desteÄŸi görürse belki zamanla bu site daha geniÅŸ bir platforma da dönüşebilir. Duruma göre siteye bir forum sistemi ekleyebilirim. Buraya yazılarını göndermek isteyenler olursa ona göre düzenleme yapabilirim. Zaman içinde sizlerden de gelen bildirim ve tavsiyelerle yeni özellikler ekleyebilir, deÄŸiÅŸiklikler yapabilirim. Bu sistem üzerinde anketler, imza kampanyaları oluÅŸturabilirim. Twitter'da yazılanlar arada kaybolup gidiyor ve darmadağınık bir halde oraya buraya saçılıyor. Fakat blog ve forumlar bir kitap gibi daha derli toplu ve kalıcı olabiliyor. Tabi okuyuculardan yeterli destek gelmese de yazmaya devam etmek istiyorum fakat yıllardır edindiÄŸim tecrübeyle biliyorum ki bu içinde bulunduÄŸum ÅŸartlarda bunu yapmam çok zor. Bunları yazmak belki bu ÅŸekilde kısmet olur, belki baÅŸka biçimde ya da hiç kısmet olmayabilir. Ben bir giriÅŸimde bulunuyorum. Twitter çok da zaman alıyor. EÄŸer düşündüğüm gibi olursa Twitter'a daha az zaman ayırıp burada çalışmaya daha çok devam etmeyi istiyorum. ### Ne yazmak istiyorum > 10.000 takipçiye ulaşırsam çok önemli ÅŸeyler açıklayacağım. Neden 10.000 olduÄŸunu daha sonra söylerim. > > — Cerrah Güner Fuzûlî (@cgfuzuli) [May 9, 2020](https://twitter.com/cgfuzuli/status/1259202572277211137?ref_src=twsrc%5Etfw) Öncelikle, daha önce açmamak üzere kapatıp korona düzenbazlığı baÅŸlayınca ister istemez tekrar açtığım Twitter'da on bin takipçiye ulaşırsam yazacağım diye duyurduÄŸum çok önemli ÅŸeyleri yazmak istiyorum. On bin takipçide gerçekten de bunları yazmak istiyordum fakat maalesef sakince yazacağım ortamı o zamandan beri bulamadım ve olayların gidiÅŸi nedeniyle Twitter'dan herkes gibi ben de başımı kaldıramadım. Aslında Twitter'da birçok ÅŸeyi zaten söyledik ama orada yazılanlar daha önce de dediÄŸim gibi dağılıp gidiyor, bir deÄŸeri kalmıyor. Hiç söylenmemiÅŸ olan ÅŸeyler yazacağını nereden bilebiliriz diyenler olursa onlara daha önceki yazılarımı okumalarını öneririm. Biz bunları zaten biliyoruz diyen olursa da başımdan geçen ÅŸu hikayeyi kısaca anlatayım: 2012'de iflas edip borç içinde beÅŸ kuruÅŸsuz kalınca geçici bir iÅŸ bulup Almanya'ya gittim. **Nürnberg Altstadt**'ta dolaşırken atölyesi olan bir kuyumcuya girip Polonyalı sahibiyle tanıştım. Ona, mücevher tasarımı yaptığımı, kuyumcu ustası olduÄŸumu, boÅŸ zamanımda mümkünse atölyesinde çalışmak istediÄŸimi söyledim. Yaptıklarından örnekler varsa gösterir misin dedi. Daha önce internete resmini koyduÄŸum kendi işçiliÄŸim ve tasarımım olan birkaç takı gösterdim. Yüzüme bakıp hoÅŸnutsuz bir ifadeyle **"Biz bunları zaten biliyoruz. Sana ait olan bir ÅŸey göster!"** dedi. Bunların benim olduÄŸuna inanmamıştı. Çünkü ilk yaptığım zamandan bu yana tasarımım Almanya'da bile kopyalanmıştı ve bunun benim tasarımım olduÄŸunu, önceden bilenlerin bilmesi dışında ispat etmemin artık imkanı kalmamıştı. Åžimdi teker teker saymak istemiyorum ama demek istiyorum ki, bunu herkes biliyor dedikleri birçok ÅŸeyi, onu bir kiÅŸi söyleyene kadar kimse bilmiyordu ve bir kiÅŸiden öylece yayıldı gitti. Yazacağım konuların bir kısıtlaması yok ama çoÄŸunluÄŸu daha önce hiç yazılmamış ve söylenmemiÅŸ ÅŸeyler olmak üzere genel olarak ÅŸunlarla ilgili yazmak istiyorum: - Amerikan Filmleri Analizleri - Toplum Yapı ve Davranışları - Dinler - Diller ve Kültürler - Divan Åžiiri - EÄŸitim Sistemi - Devlet Ä°ÅŸleyiÅŸi ve Yöneticiler - Küresel korona düzenbazlığı Bu yazının altında da olduÄŸu gibi, yazıların altındaki DESTEK OL yazan butona tıklayıp katkıda bulunabilirsiniz. **Linkler:** [MÄ°LAT GAZETESÄ° YAZILARIM](/etiket/milat-gazetesi "MÄ°LAT GAZETESÄ° YAZILARIM") [WordPress Blogum](https://cgfuzuli.wordpress.com/ "WordPress Blogum") - [ Milat Gazetesi ](/component/tags/tag/milat-gazetesi) - [ Medya ](/component/tags/tag/medya) .container.kitabim-cikti{background-color:#f1f1f1;padding:12px}.container.kitabim-cikti img{transition:.5s}.container.kitabim-cikti img:hover{transform:scale(1.16) rotate(-8deg)}.kitabim-cikti h1{font-family:Playball;text-align:center;margin:0;padding:8px}[![Fuzûlî Twitler - Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları... - Cerrah Güner Fuzûlî]( "Fuzûlî Twitler - Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları... - Cerrah Güner Fuzûlî")](https://www.kitapyurdu.com/kitap/fuzuli-twitler/665374.html "Fuzûlî Twitler - Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları... - Cerrah Güner Fuzûlî") \- Bu yazıyı beÄŸendiniz mi? \- Yazara destek olmak için kitabını satın alabilirsiniz. # [Fuzûlî Twitler](https://www.kitapyurdu.com/kitap/fuzuli-twitler/665374.html "Fuzûlî Twitler - Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları... - Cerrah Güner Fuzûlî") **Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları...** [Kitabı Satın Al](https://www.kitapyurdu.com/kitap/fuzuli-twitler/665374.html "Fuzûlî Twitler Kitap - Cerrah Güner Fuzûlî - Ä°nciler, domuzlar ve yapbozun parçaları...")